Last loslaten, een systemische oefening

15 juni 2021

Neem jij te veel hooi op je vork? Werk je keihard, zorg je voor iedereen en vraag je je soms af: ‘Voor wie doe ik dit eigenlijk?’ Veel mensen kennen dit patroon. Altijd voor anderen zorgen, maar jezelf vergeten.

Als je altijd voor anderen zorgt, weet je nooit wanneer het genoeg is

Je werkt te hard. Je bikkelt maar door. Gevraagd en ongevraagd sta je altijd voor iedereen klaar. Het is je kwaliteit. Maar je vergeet voor jezelf te zorgen en je hebt moeite je grenzen aan te geven. Eigenlijk voel je niet eens waar jouw grenzen zijn en wanneer het ‘genoeg’ is. En dan wordt het een last.

Ongevraagd en onbewust

Mensen die dit patroon kennen, doen dit vaak al hun leven lang. Ze lopen zelfs een beetje krom, alsof ze gebukt gaan onder een zware last. Ergens in hun kinderjaren, zijn ze hier onbewust (!) mee begonnen. Hun voelsprieten waren gericht op hun ouders. Ze hielden zich stil, zodat papa en mama zich geen zorgen hoefden te maken. Sterker nog, zij zorgden wel voor papa en mama. Soms gevraagd, meestal ongevraagd en altijd onbewust.

De last van de ander is te zwaar voor jou

Het gaat sluipenderwijs en het wordt de normaalste zaak van de wereld. Je weet niet beter. Totdat het te zwaar wordt. Je realiseert je dat je eigenlijk helemaal niet weet wat je zelf wilt en wat jouw behoeftes zijn. Je voelt je niet gelukkig. Misschien raak je overspannen of burnout.

Systemisch coachen

Tijdens coachgesprekken zie ik het regelmatig. Mensen die te veel dragen, altijd maar zorgen voor anderen en geen contact hebben met hun eigen gevoelens, grenzen en behoeftes. Ze merken dat ze dit al hun leven lang doen. Voor hen is het vanzelfsprekend. Het is dan ook een lastig patroon om los te laten. Je kunt het wel snappen en van plan zijn, maar toch lukt het niet. Omdat het zo diep is ingesleten.

Oefenen met loslaten

Een mooie oefening is: ‘Last loslaten’. Ik reik een stapel boeken aan. Jij pakt dit automatisch, snel en makkelijk aan. En er kan nog wel meer bij hoor, en nog meer…. Tot je je realiseert dat dit is wat je altijd met je mee sjouwt. Heel gewoon voor jou, maar toch ook wel heel zwaar. Ineens voel je het.

Het is niet van jou

Maar een groot deel van deze ballast is niet van jou. Deze ballast is misschien wel van iemand anders in jouw familie. Als klein kind ben jij dit onbewust mee gaan dragen. Toen was dat het beste wat je kon doen. Het zorgde ervoor dat het goed ging met jou en je familie. Het gaf een soort veiligheid.

Maar nu ben je allang volwassen, en heb je deze veiligheid niet meer nodig. Maar je doet het nog steeds. Omdat het zo normaal voor je is geworden.

Je eigen leven leiden

Oefening ‘last loslaten’

Tijdens de oefening, leg je de stapel boeken ‘terug’ bij je familie: je vader, moeder, opa’s en oma’s. Dit heb je met liefde gedragen. Maar nu voelt het niet meer goed. Het is te zwaar voor jou. Je kunt de problemen van de ander niet oplossen. Jij gaat nu je eigen leven leiden.
En dan leg je die zware stapel neer voor de palen, die jouw voorouders representeren. Je voelt letterlijk de last van je schouders glijden en merkt hoe zwaar het eigenlijk was.

Het is een betekenisvolle oefening die altijd veel impact heeft.

Want soms kun je het nog zo goed snappen in je hoofd. Ook je lijf moet het ervaren. En dan kan zo’n oefening diep doorwerken.

Een aap op je schouder

Heb jij ook nog wel wat aapjes op je schouders die niet van jou zijn?

Voel je welkom. Je krijgt tijdens een familieopstelling of een systemische coachsessie veel inzicht en er valt een last van je schouders.

Wil je meer informatie? Neem dan contact met mij op.