De 5 kindconclusies: hoe de basis van ons denken wordt gelegd

30 april 2018

De basis van ons denken wordt bepaald als we nog heel jong zijn. Dat begint al bij onze geboorte. Wellicht zelfs al daarvoor. Stel je maar eens voor. Als baby in de buik van je moeder dobber je lekker in het warme water. Het is donker daarbinnen, je ziet niets. Je hoort bedompte geluiden van je moeders hartslag. Gerommel van haar spijsvertering, geruis van haar bloedsomloop. Je hoort haar stem en er klinken geluiden van buiten door. Alsof je met je hoofd onder water zit, zo stel ik me voor dat het zal klinken.

Jij weet niet anders dan dit

Je kunt nog niet denken. Je weet nog niets. Je bent hier ontstaan. Je weet niet anders dan dit. Je bent dit. Een onbewust, warm wezen in de moederschoot. Je bent één met je moeder. Af en toe bots je tegen de wand die zachtjes meegeeft. Je zit hier veilig en comfortabel. En je groeit groter en groter en krijgt steeds minder ruimte om rond te buitelen.

Op een dag ben je te groot. Er ontstaat enorme druk en je wordt in een vaak langdurig proces, hardhandig uit je vertrouwde omgeving gewerkt. Wat een benauwde ervaring moet dat zijn voor een baby: je geboorte.

Stel je dat eens voor. Onstuitbare krachten stuwen je eruit. Je moet door een smal kanaal. Je koppie zit klem.
En dan hebben we het hier over een ongecompliceerde geboorte he?
Hoe traumatisch moet het zijn als er tangen en pompen aan te pas komen, als je navelstreng om je nek zit of andere enge dingen.

Een tik op je billen

En dan ben je eruit. Ineens is het koud. Je koelt af. Als een vis op het droge, in een zee van ruimte. Je beschermende stootwand is weg.  Er schijnen felle lampen. Er wordt een slangetje in je neus gepropt. Ineens haal je adem en schreeuw je het uit. Waar komt dat geluid vandaan? Als je pech hebt, word je op je kop gehouden of krijg je een tik op je billen om je te laten huilen.

Welkom op de wereld!

Tegenwoordig worden babies bij de moeder op de borst gelegd. Mag je warm en rustig bijkomen. Vroeger werd een kindje direct gewassen en aangekleed. En kwam je ’s nachts alleen in een bedje te liggen ver weg van je ouders in een ziekenhuiszaaltje met andere babies of alleen in je wieg of ledikantje in de babykamer.

Gelukkig is er veel veranderd in de afgelopen decennia en weten ze hier steeds meer van.

Je eerste kennismaking met de wereld

Met het benul van dit onbewuste wezen ervaar je deze eerste kennismaking met de wereld. Je kunt nog niet denken en je hebt er nog geen woorden voor, maar je kunt je vast voorstellen hoe het voelt. Nu zou je er misschien woorden als, “Help, waar ben ik terecht gekomen? Hier wil ik helemaal niet zijn. Ik wil terug naar mijn veilige plek,” aan koppelen.

Je eerste ‘kindconclusie’ is geboren.

In de dagen erna ga je merken dat er niet altijd direct aan je behoeftes wordt voldaan. Je hebt honger of wilt aandacht, je luier is vol, een pasgeborene is veeleisend. Je moeder staat even onder de douche of hangt nog ff snel een wasje op voor ze jou gaat voeden. Zij weet dat het maar vijf minuutjes duurt. Maar jij hebt nog geen benul, laat staan van tijd.

Er is niet genoeg! Ik ben niet genoeg!

En met het overzicht van een pasgeborene kun je zomaar nog een conclusie trekken: “Help, er is niet genoeg.” Of: “Ik ben niet genoeg, niet belangrijk genoeg.”

Intrigerend. Deze vroege ‘conclusies’ hebben we bijna allemaal wel getrokken. Als een onbewuste overtuiging. En overtuigingen hebben de neiging waar te worden. Je begint met deze gedachte, dit gevoel, en steeds bij herhalende ervaringen, verankert ie nog verder. Je gaat het steeds meer geloven. Tot je niet beter weet. En zo ga je je leven in.

De 5 kindconclusies

Een intrigerend onderwerp. Ze zijn afgeleid van de karakterstructuren van Wilhelm Reich en beschreven door Lisette Schuitemaker in haar boek: ‘De 5 kindconclusies en hoe ze een basis vormen van je hele denken en doen’.

Na deze twee eerste, die ontstaan in de eerste weken van je leven, zijn er nog een paar die zich ontwikkelen in onze peuter-, kleuter- en schoolleeftijd.

Overlevingsmechanismen

Kindconclusies zijn overlevingsmechanismen, ook wel onze karakter-defensie structuren genoemd. We hebben ze allemaal, de ene wat dominanter als de andere.
Ze zijn ontstaan om ons te beschermen en waren toen, op het moment dat ze ontstonden, heel logisch en nuttig. Maar nu niet meer. Je bent volwassen. Je hebt het overleefd. Je hoeft allang niet meer te schreeuwen om een flesje melk, maar kunt prima in je eigen behoeftes voorzien.

Toch regeren deze oude kindconclusies nog steeds. Het is de basis van je gedachten. Ze bepalen nog steeds hoe je denkt, hoe je je voelt en gedraagt. Daarom is het goed om ze te gaan leren kennen. Als je ze herkent, kun je ze transformeren.

Herkennen, erkennen, waarderen en kiezen voor iets anders.

NLP Master Practitioner

Dit interessante en verhelderende onderwerp komt uitgebreid aan bod in de NLP Master Practitioner. Je gaat je eigen kindconclusies ontdekken en je herkent ze bij anderen. Je leert hoe je ermee om kunt gaan en hoe je ze kunt transformeren. Zodat jij je leven op een volwassen manier kunt leven.

Geïnteresseerd? Behoefte om verder te groeien en ontwikkelen?  Er start een nieuwe Master opleiding in september dit jaar. Je bent van harte welkom.

NLP Master Practitioner

Nog vragen? Twijfel je nog? Ik denk graag met je mee.

Contact